Over mij

Mijn verhaal


Ik heb een zorghart. 35 jaar in de gezondheidszorg, nooit een dag aan het bed, maar heel hard bezig geweest met ervoor zorgen dat de mensen die wel iedere dag de handen aan het bed zijn, hun werk konden doen. Omdat gezondheidszorg draait om het belangrijkste dat er is: ieders gezondheid. Daar wilde ik aan bijdragen met alles wat ik te bieden had.

In al die jaren ontmoette ik zoveel geweldige mensen, ook allemaal met een zorghart. Mensen die niet rustig kunnen afwachten of een ander iets oplost, maar altijd direct hun handen uit de mouwen steken. Praktische mensen met praktische oplossingen. Mensen die leven vanuit het principe: de patiënt gaat altijd voor.


Onacceptabel

Wat ik zag veranderen, is dat veel van die zorgmedewerkers steeds meer belast worden met mantelzorgtaken. Iedereen blijft steeds langer thuis wonen, er is minder betaalde zorg beschikbaar en zij zijn ook hierin de eersten die hun handen uit de mouwen steken. Die uren zijn onbetaald en extra zwaar omdat het iemand betreft die hen dierbaar is.

Steeds vaker heb ik mensen met een groot zorghart zien omvallen, omdat ze veel te lang veel te veel op hun bordje hebben. Velen van hen krijgen een steeds korter lontje. Kunnen steeds minder begrip opbrengen voor weer een onzinnige regel. Zijn steeds minder flexibel. Ontploffen keer op keer omdat ze geen gelijk krijgen terwijl ze dat wel hebben. Totdat ze echt niet verder kunnen, figuurlijk en soms zelfs letterlijk omvallen.

En dat vind ik onacceptabel. Dus ben ik een opleiding gaan volgen om juist deze mensen te ondersteunen en daarna ben ik gestopt met ‘achter de schermen’ werken in de gezondheidszorg. Nu ben ik coach voor de zorg geworden. En wat is het geweldig om als coach deze mensen te helpen om te veranderen naar een sterkere versie van zichzelf zodat ze er weer staan en kunnen doen waar zij het meeste voldoening van krijgen. Dan krijgen hun zorgharten weer ruimte.

Wie ben ik

Mijn vrienden zeggen dat ik trouw ben, een doorzetter en dat ik anderen altijd in hun waarde laat. Dat ik betrokken ben zonder bemoeizuchtig te zijn.

Mijn klanten zeggen dat ik nuchter ben, positief, dat ze het heel prettig vinden om bij mij te zijn omdat het veilig is en ook regelmatig verrassend; dat ik het licht kan maken.

Mijn schoonmoeder vraagt al 32 jaar of ik niet vreselijk moe word van al die ballen in de lucht houden, maar dat is niet moeilijk als je zoveel energie hebt als ik. Daarentegen ben ik als coach de rust zelf. Om blij en gelukkig te zijn moet ik regelmatig allebei die kanten van mij de ruimte geven.


Wat is mijn visie?

Er is een verschil tussen gelijk hebben en gelijk krijgen. Als je merkt dat je steeds vaker geen gelijk krijgt terwijl je het wel hebt, is dat heel frustrerend. Zeker als dat ook steeds vaker gedoe en ruzie oplevert. Dat kun je echt niet hebben in je leven dat al zo vol zit met al dat zorgen op je werk en voor de mensen om je heen.

Steeds vaker ruzie en gedoe in je overvolle leven, is een signaal dat je niet moet negeren. Dat verdien jij niet en ook de mensen om je heen niet. En er is er maar één die er iets aan kan doen, en dat ben jij. Door op zoek te gaan naar wat er echt aan de hand is en dat te veranderen. Daar heb je lef voor nodig, want je kunt wel eens iets tegenkomen dat je liever uit de weg gaat. Daar heb je doorzettings-vermogen voor nodig, want jezelf veranderen gaat niet zomaar. En daar heb je hulp bij nodig, want als je het alleen had gekund dan had je het allang gedaan. Dus verzamel je lef en vraag hulp om te veranderen wat nodig is om weer echt jezelf te worden.

Als je me zou kennen zou je weten dat
  • Van alles eng vind om te doen en het dan toch gewoon doe ( zoals de foto-shoot voor de foto’s op deze pagina… ..);
  • Ik moe en chagrijnig word als ik een dag niet buiten ben geweest;
  • Sommige onderwerpen mij zo enorm niet interesseren (wel of niet Halloween vieren, wie er wie heeft weggestemd in het populaire sensatieprogramma van dit moment, hoeveel punten de AEX is gestegen of gedaald, etc.);
  • Ik eindeloos gesprekken kan hebben over onderwerpen die me wel interesseren (hardlopen, kinderen, kwaliteit van coachen, concerten, hoe het met je gaat, etc.);
  • Ook ik die 20 boeken naast mijn bed heb en het nauw luistert welk boek ik op welk moment lees;
  • Ik een irritant goed geheugen heb voor namen en details;
  • Ik enorm van lekker eten houd en gelukkig een man heb die heerlijk kookt;
  • Ik het meest blij ben als ook mijn kinderen mee-eten.

Als je denkt dat ik jou kan helpen om meer grip op je leven te krijgen, boek dan een gratis sessie bij mij.

Wat vinden andere cliënten?

Medewerkster zorginstelling:

Suzan is een hele prettige coach. Ze luistert heel secuur, waardoor ze vervolgens ook scherpe vragen kan stellen. Ze laat je het antwoord zelf invullen, dat helpt mij erg om het beter te onthouden dan dat het wordt voorgekauwd. Ik heb veel aan de coaching sessies, voornamelijk om eens wat meer van een afstandje te kijken naar wat ik nu zo dagelijks doe. Daarnaast is het heel vrij, ik kan zelf aangeven hoe vaak en wanneer ik coaching nodig heb. Dat is fijn!


Thea:

Ik heb vanuit mijn organisatie deel mogen nemen aan het LEF talentenprogramma van de Rotterdamse zorg. Dit is een programma waarin medewerkers zich (persoonlijk) kunnen ontwikkelen. Een onderdeel van dit programma was de persoonlijke coaching die ik van Suzan heb mogen ontvangen. In totaal hebben wij 6 sessies gehouden van ruim 1,5 uur in een periode van een jaar. In deze sessies stond het persoonlijk leiderschap en het maken van een mission statement centraal.

De kennismaking met Suzan was fijn, ons eerste gesprek voelde vertrouwd en veilig, waardoor ik mij open durfde te stellen. Suzan stelde veel vragen en liet mij vooral veel denken en gaf mij stof tot nadenken ook voor de na de sessie. De kernwaarden die in mijn leven belangrijk zijn hebben wij samen stuk uitgeplozen en hebben voor mij een diepere betekenis gekregen. Terugkijkend op al deze sessies kan ik zeggen dat het maken van een mission statement mij heeft geholpen richting te geven in mijn persoonlijk leiderschap en dat ik bewuster in het leven sta.

Dank je wel Suzan!